Geplaatst op Geef een reactie

Zonder woorden

Zonder woorden...

Heb jij je wel eens bedacht hoe jouw communicatie met je hond zou lopen als je niet tegen hem/haar zou kunnen spreken?

Moest je zonder woorden jouw hond zaken willen aanleren, hoe zou je dat doen?

Ik heb deze oefening meteen gekregen met mijn eerste hond, Lola. Al van in het begin reageerde zij iets anders dan andere pups, maar het was nog niemand echt duidelijk dat ze slechthorend/doof was. (Dat besef kwam eigenlijk best laat.)

Het was dus van in de puppytijd voor ons echt bijzonder belangrijk om een gepaste manier te vinden om te communiceren. Dat wilde zeggen: heel helder gebruik leren maken van je lichaamstaal, hier ook erg bewust mee omgaan want Lola keek wel de hele tijd, de communicatie met andere honden goed observeren en zien hoe Lola daarmee omging, aanraking heel bewust gebruiken, etc.

Maar hoe anders dit ook was dan voor andere honden, het is voor ons nooit een probleem geweest.

Ook nu, nu ik even zonder stem zit en dus niet tegen Lucy kan praten zoals ik anders zou doen, is zonder woorden communiceren (of met weinig/veel minder woorden dan anders) helemaal geen probleem.

Wij begrijpen elkaar, ook zonder woorden. En ja, ook zonder dat ik nu fel aan de leiband moet gaan trekken om haar te sturen, zonder dat ik haar op een fysieke manier iets duidelijk moet maken, geen ‘strafschijfjes’ etc… dat alles is hoegenaamd niet nodig.

Heb jij er wel eens over nagedacht?

Hoe zou het zijn als je niet kon spreken tegen jouw hond? Zou hij/zij jou dan nog begrijpen?

Hoe zou jij je hond opvoeden en nieuwe dingen leren zonder dat je daarvoor woorden nodig had?

Hebben jullie samen ook andere manieren van communiceren ontwikkeld doorheen de tijd waarop jullie kunnen terugvallen?

Het is echt enorm waardevol om samen met je maatje een ‘taal’ te ontwikkelen die niet enkel afhankelijk is van woorden. Want woorden zijn ook maar dat… Gebruik heel bewust je zijn, je energie, je mimiek, je lichaamstaal, … Dat alles kan jouw hond ontzettend veel beter begrijpen dan wij denken… Oh wat zijn ze toch fascinerend, onze geliefde huisgenoten.

Oefen, test uit, ontdek…

Ik ben benieuwd wat het jullie brengt!

Het is natuurlijk ook bijzonder interessant om te beseffen dat het net dit is waar TibeLo voor staat… ANDERS zijn, ANDERS communiceren, … een manier vinden die voor jou en je maatje klopt én werkt. 

En nee, dus niet zoals we vaak op de hondenscholen aangeleerd krijgen: geef je hond een commando en dan moet hij als een robotje maar doen wat hem aangeleerd is. Nee, dat dus niet.

Er is zoveel meer dan je hond iets aanleren en verwachten dat hij dat dan ook maar gewoon ‘moet’ doen. 

Communicatie is ook begrijpen waarom iets belangrijk is, wat het doel is, respect hebben voor de wil van de ander, de wensen van de ander, de verwachtingen van de ander. En dat alles vind je niet in woorden, wel in al hetgene wat er altijd aanwezig is: jullie zijn, jullie energie, jullie onbewuste interacties, natuurlijk ook jullie bewuste interacties… 

Dit alles vind je terug in wat ik met TibeLo doe. Zo is daar het volledige pakket van Blij aan de Lijn en ook alles van Blij aan je Zij.
Ik leer jou heel graag alles wat ik heb geleerd uit ervaring en scholing over het communiceren met jouw maatje. 

Denk je dat ik jou ergens mee kan helpen? Laat dan zeker van je horen. 

Geplaatst op Geef een reactie

Waarom zo streng?

Waarom zo streng?

Ik stel me deze vraag al langer… ik spreek ze graag even uit.

Jazeker, ik ben me ervan bewust dat dit wel een pittige is, maar hey, ook die zaken mogen aangekaart worden, toch?

Ik kan er uiteraard ook alleen maar over delen, omdat ik het bij mezelf ook opmerkte.

In de video neem ik je graag even mee in mijn idee hierover.
Over jouw hond als spiegel, over mildheid en vrijheid.

Vind jij jezelf streng voor je hond? Of eerder te mild?

Ik ben benieuwd. Hoor graag van je!

Geplaatst op Geef een reactie

Over het uitbreiden van je (pluizig) gezin

Over het uitbreiden van je (pluizig) gezin

Heb jij plannen om jouw gezin uit te breiden met een nieuwe hond? 

Kijk dan zeker even dit filmpje.

Ik ga namelijk ook door deze fase momenteel en ik deel graag enkele van mijn bedenkingen hierbij.

Zoveel zaken om even bij stil te staan. Het is best wel een proces.

Voor mij zijn dit soort keuzes levensveranderend. Niet alleen voor mij en mijn omgeving, maar helemaal voor de hond die een heel nieuw leven tegemoet gaat.

Redenen genoeg dus om echt wel eens te gaan stilstaan bij deze keuze. 

Sta jij op het punt jouw gezin uit te breiden? Of heb jij dit net gedaan?

Pup in huis?

Herplaatser een nieuwe thuis (ge)geven?

Heb jij net besloten om een pup in huis te nemen?

Weet je niet zo goed hoe eraan te beginnen? Wat heb je nodig? Hoe pak je dat aan?
Hoe ga je om met die kleine pruts die eerste dagen en weken?

Op al jouw vragen komen antwoorden tijdens het traject voor pups. 

Klik hieronder zeker even door! 

Sta jij voor dezelfde keuze als ik? Of heb jij er intussen al volmondig voor gekozen om een lieverd een gouden mandje te bieden?

Voor herplaatsers is er een apart programma, zodat we in die eerste weken na adoptie goed kunnen gaan opvolgen wat er nodig is. Want elke herplaatser heeft een rugzakje en hij/zij dient hierin begrepen te worden.

We gaan samen aan de slag met jouw nieuwe kameraad om hem/haar zo snel mogelijk zo goed mogelijk te laten voelen. Lees verder door op de knop te drukken. 

Geplaatst op Geef een reactie

Over het belang van de TRACKER

BLIJsluiter voor het tracken van de gebeurtenissen tijdens het lopen aan de lijn

Vanmorgen werd me nog eens duidelijk waarom het tracken van bepaalde zaken en gebeurtenissen tijdens het wandelen zo belangrijk is.

Deze ochtend heel vroeg (jaja, we waren al rond 6u op pad :)) deed ik met Lucy een toertje wat we wel vaker doen en waarvan ik weet dat Lucy er heel blij van wordt. Het is een blokje door de verschillende wijken in de buurt, waarbij we best wat groen tegenkomen en voornamelijk rustigere straten doen.

Nu vanochtend kwamen we op de plek waar Lucy normaal gezien haar plasje doet en plots stonden daar 2 grote honden, een Zwitserse herder en een Golden. De Golden bleef netjes op afstand, maar de Zwitserse kwam op ons afgestoven met veel lawaai. Ik had eerst hun baasje niet gezien, maar die stond er dus wel ergens in zijn pyjama terwijl hij de honden dus los uitliet in dat stukje groen. Ik vroeg hem zijn hond terug te roepen, maar dat lukte hem niet…

Op zich niets mis met loslopende honden, ik probeer Lucy ook zo vaak mogelijk los te laten lopen omdat ik haar die vrijheid en het plezier gun. Maar hey, als je honden dan los zijn, dan zorg je ervoor dat ze ‘beleefd’ zijn als er andere mensen en honden passeren. Ik noem het even beleefd, want die herder was op zich niet van slechte inborst, maar hij was echt niet beleefd in zijn manier van communiceren, in zijn manier van ons benaderen, in zijn manier van doen. Geen respect voor onze persoonlijke bubbel en de lichaamstaal die Lucy toonde.

Doordat hij ons op die manier benaderde én ook doordat mijn Lucy wél aangelijnd was, voelde Lucy zich helemaal niet lekker aan de lijn. Ik zag haar staart onder haar buik verdwijnen (wat ik echt nog maar zelden heb zien gebeuren bij haar), ze ging in overgave en liet het allemaal maar gebeuren (daar waar ze in haar jongere jaren veel sneller van zich zou afsnauwen).

Wat er zich afspeelde, leek niets ernstigs. De honden kwamen rond Lucy staan en snuffelden. Meneer had duidelijk geen verbinding met zijn honden, want hij kreeg ze niet teruggeroepen (want ja, intussen was de Golden ook maar mee komen snuffelen). Ik zag, voelde en merkte aan alles dat Lucy niet op haar gemak was en wilde dus zo snel mogelijk doorwandelen.

Op zich niets aan de hand, zou je dus denken. Maar… het feit dat Lucy zich zo op haar ongemak voelde op de plek waar ze zich normaal gezien altijd heel fijn voelt en comfortabel voelt, zou wel eens gevolgen kunnen hebben.

Dit is dus een situatie die ik met een rood kruis zou aanduiden op mijn tracker.

Het zou zomaar eens kunnen dat Lucy zich volgende keer op diezelfde plek (of al vroeger tijdens het toertje) wat anders gaat gedragen, omdat ze nu niet meer zo zeker is of die plek wel veilig is en of ze die nog wel zo leuk vindt.
Ik weet nu nog niet of dat zo zal zijn, dat zal ik maar pas weten als we die wandeling een volgende keer doen. Ik ga er in ieder geval niet te lang mee wachten om diezelfde route nog eens te doen, zodat ik er met haar aan kan werken als dat nodig zou zijn.

Er zal dus de komende tijd extra aandacht worden besteed aan wat Lucy laat zien als we die route doen.

Dit soort gebeurtenissen en de impact ervan op je volgende wandelingen kan je dus gaan registreren op de ‘blij aan de lijn tracker’. Zo krijg je meer inzicht in wat er zich afspeelt tijdens de wandeling. Je kan de tracker via dit formulier downloaden en bekijk zeker ook het filmpje waarin ik je uitleg hoe je ermee aan de slag kan.

De wandeling verliep overigens verder wel prima, hoor! Lucy herstelde snel. Van zodra we buiten het bereik van die honden waren en terwijl Lucy ze nog wel kon zien, zijn we even gestopt. Heb ik met haar even extra ingecheckt, geaaid, beetje rustgevend gemasseerd en dan zijn we in verbinding weer doorgestapt.

Zo, dat was op z’n minst een boeiende start van de ochtend!

Maak er een mooie dag van!

Geplaatst op Geef een reactie

Hello to the BLIJsluiter

BLIJ als codewoord

BLIJ is intussen een soort van codewoord voor mij. Het heeft een energie die iets met me doet, zoveel is zeker. En jeetje, die energie wil ik delen, want ze is o zo fijn.
Dus, dames en heren, vanaf nu zal ik mijn gedachten, inspiratie, ideetjes, etc gaan delen als BLIJSLUITERS.
Jaaa…ik word hier dus echt heel erg blij van hé! Ik hoop jij ook!
 
Hier is er alvast zo eentje.

Blijsluiter voor een fijne wandeling:

Ik zie het wel vaker op straat: je loopt met je hond aan de leiband, je hebt een boodschappentas in de ene hand, de leiband in de andere. Je hond voelt net op dat moment de noodzaak om zijn behoefte te doen. Je zoekt naar een poepzakje. Je laat bijna je boodschappen vallen terwijl je hond de andere kant op trekt. Jij hebt nog het hoopje op te rapen en naar een afvalbak te lopen, maar je hond ziet het anders. Die wil verder snuffelen.
 
Hoe handig zou het zijn als jouw maatje op zo’n moment gewoon rustig kan gaan zitten en blijven/wachten, zodat jij het eventjes kan opruimen en naar de afvalbak lopen?
 
Oh ja, en dit geldt ook voor het moment waarop je plots je neus moet snuiten en dus ook je hond even heeft te wachten.
 
Wel, exact voor die momenten is het heel handig om thuis alvast op die oefeningen zoals zit en blijf/wacht te gaan oefenen. Ik ben niet zo voor het vele trainen met honden, maar oefeningen als deze zijn er vooral voor de communicatie en de veiligheid, en ja ook voor die momenten waarop het gewoon heel erg praktisch is als je hond het kent.
 
Je kan niet verwachten dat je hond dit zomaar kent of begrijpt, omdat het voor jou nu eenmaal handig zou zijn.
 
Dus oefen op zit en blijf eerst al eens in huis, op een plek waar zowel jij als je maatje ontspannen zijn. Bouw op alvorens op een andere plek te gaan oefenen.
 
En vergeet niet om ook de training van deze oefening eenvoudig en plezierig te houden voor jezelf en voor je kameraad! Daar wordt iedereen BLIJ van!